وقتی کنارم بودی چشمانت مرا دیوانه ام کرد که هر چه می دیدم و می خواستم از آن لحظه بود

لحظه ای که چشم های زیبای تو روی چهره ام می خند ید و بوسه های ناب تو مرا قربانی خود خواهی هایت

می کرد من هرگز دوست داشتن را درک نکرده بودم ولی تو با آن نگاهت به باورم رساندی هر چند دیدم گاه دوستم نداشتی

 نیز به من آموختی که هیچ کس را دوست نداشته باشم پس با آرزوی سبز برای دل آبیت امیدوارم که زیر سایه

سایبان هستیو در مقابل دل واپس دل واپسی های یکدیگر باشیم .

همیشگی ترین دیوانه و ابدی ترین عاشق.

    او نگاهش را گرفت از نگاه ساده ام

    چون که او فهمیده بود

    من به او دلداده ام ......

نه از اون دل گرفتن های معمولی

تنهایی...

تنها دوستی که نارو نمیزنه.

همیشه یه رنگه

تلخ و سیاه...

دلم فقط یه عشق مقدس

خدایی . ناب می خواست

ولی طفلی دلم !

خورد شد ...

خسته ام از این همه دورویی!

از نابودی احساسات پاک و حقیقی