خدایا من امشب چه مرگمه؟؟؟

مگه قرار نبود کمکم کنی تا ...............

خدایا بسه دیگه خسته ام خسته خسته

این بغض داره خفم میکنه

خودت بگو چیکار کنم

خدایا باور کن دیگه موندنم هیچ ارزشی نداره

با این حال فقط دارم روز به روز از توهم فاصله می گیرم

خدایا دیگه هیچی برام نمونده

هیچی

پس تو رو به این شب مقدس

تو رو به صاحب امشب

 خلاصم کن

راحتم کن

قلبم محكوم شد به شكستن ...

غرورم محكوم شد به خرد شدن ...

احساسم محكوم شد به بازي گرفته شدن ...

دلم محكوم شد به تير خوردن ...

چشمانم محكوم شدند به باريدن ...

خاطراتم محكوم شدند به فراموش شدن ...

و اما

عشقت محكوم شد كه اسير بشود در ميان قطره قطره خونم ...

در ميان جاي جاي قلبم ...

و در ميان تكه تكه هاي قلب تكه تكه ام

ولی فقط به خاطر این دل کوچک و تنها٬

بهش بگو بعضی شبا به خوابم بیاد٬

دلم خیلی براش تنگه.

خداي من دردم را به كه گويم كه مرا به خاطر گذشته ام سرزنش نكند يا به خاطر آينده ام مرا با اجبارها رو به رو نسازد.

خدايا مگر چه مي كنم كه چنين ننگم مي خوانند و از من دوري مي كنند.

به كدامين گناه بايد چنين اندوه بار جواب پس دهم.

چه خطايي كرده ام كه در عوضش بر پيشانيم مهر تنهايي كوبانده اي؟

خدايا خسته شدم از تكرار پايان ها. انتقام مثل خون در رگ هايم مي دود و در مغزم مثال يك نبض دردناك پياپي مي زند.

انتقام از كه بگيرم؟ از خودم كه رحمي به دلم نكردم يا از كسي كه بي رحمانه از نا هشياري من فرصت نابودي مرا گرفت يا از كسي كه روزي دوست بود و امروز ... .

خدايا ببخش مرا، از اين خطا كار ترم مكن.

خدايا مرا با آهنگ دلنشين مرگ به سوي خود بخوان و مرا از اين بيشتر خوار مگردان.

خدايا...

خداي من دردم را به كه گويم كه مرا به خاطر گذشته ام سرزنش نكند يا به خاطر آينده ام مرا با اجبارها رو به رو نسازد.

خدايا مگر چه مي كنم كه چنين ننگم مي خوانند و از من دوري مي كنند.

به كدامين گناه بايد چنين اندوه بار جواب پس دهم.

چه خطايي كرده ام كه در عوضش بر پيشانيم مهر تنهايي كوبانده اي؟

خدايا خسته شدم از تكرار پايان ها. انتقام مثل خون در رگ هايم مي دود و در مغزم مثال يك نبض دردناك پياپي مي زند.

انتقام از كه بگيرم؟ از خودم كه رحمي به دلم نكردم يا از كسي كه بي رحمانه از نا هشياري من فرصت نابودي مرا گرفت يا از كسي كه روزي دوست بود و امروز ... .

خدايا ببخش مرا، از اين خطا كار ترم مكن.

خدايا مرا با آهنگ دلنشين مرگ به سوي خود بخوان و مرا از اين بيشتر خوار مگردان.

خدايا...

امروز فهميدم اگر مردم چه مي كني آري مي دانم خواهي گريست نه براي من براي نگاهي كه به اشك هايم كردي براي بغضي كه شكستي به خاطر التماسي كه ناديده گرفتي عشقي كه از آن گريختي براي پروانه اي كه كشتي و براي بالهايي كه شكستي...

اما اگر يك لحظه در خيالت مرا در زير خاك ببيني خواهي خنديد به احمق بودنم خواهي خنديد به ديوانه ترين انساني كه به عمرت ديدي زيرا ترا دوست داشت.

خداي من دردم را به كه گويم كه مرا به خاطر گذشته ام سرزنش نكند يا به خاطر آينده ام مرا با اجبارها رو به رو نسازد.

خدايا مگر چه مي كنم كه چنين ننگم مي خوانند و از من دوري مي كنند.

به كدامين گناه بايد چنين اندوه بار جواب پس دهم.

چه خطايي كرده ام كه در عوضش بر پيشانيم مهر تنهايي كوبانده اي؟

خدايا خسته شدم از تكرار پايان ها. انتقام مثل خون در رگ هايم مي دود و در مغزم مثال يك نبض دردناك پياپي مي زند.

انتقام از كه بگيرم؟ از خودم كه رحمي به دلم نكردم يا از كسي كه بي رحمانه از نا هشياري من فرصت نابودي مرا گرفت يا از كسي كه روزي دوست بود و امروز ... .

خدايا ببخش مرا، از اين خطا كار ترم مكن.

خدايا مرا با آهنگ دلنشين مرگ به سوي خود بخوان و مرا از اين بيشتر خوار مگردان.

خدايا...